Met die mooie nazomer ben ik me er nog niet goed van bewust dat we al eventjes in de meteorologische herfst zitten. Terwijl ik dit typ, is de lucht toch wat grijs aan het worden. Het weerbericht kondigt ‘hevige regenbuien’ aan en de pompoen zit in de oven. Hoog tijd om even terug te blikken op die zomer van 2026 dus, zoals ik de voorbije jaren al deed. Gelukkig komt er elk jaar een fotootje bij want ook nu was het weer een goede oefening in ‘kill your darlings’.
Eind 2025 startten we ons halfjaarabonnement bij Plopsaland op. Dat betekende dat we in juni quasi elke week in De Panne waren. De laatste week van juni zelfs drie keer in één week tijd. Op een hete woensdagnamiddag trokken de echtgenoot en ik zonder Emma naar Plopsaland. Eindelijk konden we genieten van de ritjes op de Anubis en Ride to Happiness. Voor herhaling vatbaar, toch van mijn kant!
Wij wonen niet zo ver van de zee dus op die mooie zomeravonden springen we vlug in de wagen en gaan we aperitieven in het zand. Emma loopt heel graag rond in de duinen en op het strand dus dat is mooi meegenomen. Al bleef het dit jaar bij die ene keer: het leven haalde ons precies wat in en we hadden heel wat andere plannen. Volgend jaar beter!
Eén van die andere plannen was ‘Live is Live‘ in Antwerpen. We gingen er heen voor Nick Cave en zijn Bad Seeds en kijk: ze hebben daar zelfs een photo booth! Ik vond het een hele leuke ligging, de catering was top (een soort mini foodtruckfestival) en het was vlotjes heen en weer via P+R Linkeroever op amper 10 minuten wandelen. Aanrader!
Een week later waren we dan weer op de wei van Werchter te vinden. Begin je al te snappen waarom we niet zo vaak aan zee vertoefd hebben? The Cure sloot Rock Werchter af en dat wou ik absoluut niet missen want ze stonden al lang op mijn verlanglijstje. Zeker een plaatsje in mijn top 5 van allerbeste concerten ooit! We hadden ook uitstekende plaatsen door al bij Moby meer richting vooraan door te schuiven. Het was ook een topaffiche op zondag en ik moest keuzes maken en dat is verliezen (slechts een kwart van David Byrne gezien), maar kijk: ik was zo gelukkig achteraf. We gingen met de nachttrein en ik vind dit absoluut de beste keuze want tegen de middag was ik weer fris en monter op het werk!
Met de eerste hittegolf werd het al duidelijk dat het in Emma haar kamer echt wel té warm werd om nog verantwoord te slapen. De temperatuur zakte ‘s nachts zelfs niet meer onder de 30 graden. Emma kwam dus in onze noordelijke kamer bij mij slapen en de echtgenoot sliep, met een ventilator uiteraard, in Emma haar kamer. Na dag één was Emma dat al heel goed gewoon, een routine waar ze meteen in viel, maar gelukkig ook meteen kon aanpassen toen de temperaturen weer verantwoord waren. Toch maar een potje voor airco voorzien in mijn YNAB dit jaar.
Ik deed weer eens een poging om dahlia’s te doen groeien en bloeien en daar is dit exemplaar één van de enige bewijzen van de zomer van. Het was gewoon té warm. Maar kijk: we zijn herfst en nu staan ze prachtig in bloei! Geduld is een mooie deugd. Zie ook hoe schoon! Gekocht bij Angelo!
In april startte ik met Start to Run. Ik wil al lang 5km kunnen lopen en sinds eind vorig jaar hebben we ook een loopband. Dankzij mijn twee uur sporten op donderdag heb ik al een basisconditie. Hierdoor kon ik die vijf kilometer ook daadwerkelijk lopen. Ik ben wel diep gegaan en heb heel veel gelopen in de weken vooraf. Als resultaat sukkelde ik in augustus wat met mijn achillespees, maar dat is ondertussen gelukkig verdwenen.
Om mijn buikje in topvorm te houden en omdat het een traditie is, aten we aan het begin van het verlof frietjes met bubbels. Het is wel verleidelijk om wat vaker naar de frituur te gaan want Emma eet heel graag frietjes en ze eet ze nu ook nog vlotter (lees: ik zet het bakje en mayonaise voor haar, enkel de kaaskroket moet ik nog in stukjes snijden).
Kijk naar onze Gentse Feester! Emma en ik gingen 100% met het openbaar vervoer (bus-trein-tram) naar de Gentse Feesten en dat voor een volledige dag! Een bubbeltje in een rooftop bar, optredentjes onderweg, een boottocht, lekker eten en veel wandelen. Dat ze de waterpokken had, kon haar gelukkig weinig deren. Wat een zalige dag!
Ik nam aan het begin van mijn verlof ook nog even een dag voor mezelf want die heb ik af en toe nodig. De voorbije maanden deed ik dat wat minder (en nu ook, besef ik) en dan is het even op de toppen van mijn tenen lopen. Ik wou al graag Leuven eens verkennen en dat is me heel goed bevallen. Museum gedaan, lekker gegeten en veel te veel geshopt. Helemaal fan van Luz de Lux waar ik een volledige herfstoutfit kocht (die nu al drie maanden in mijn kast hangt).
Bert en Eline en hun kroost kwamen nog eens up de ruttel langs en we aten gewoon apero hapjes als lunch: moet kunnen. Het gebeurt niet veel dat Emma echt ‘poseert’, maar bij andere kinderen of jongeren precies wel. Merci voor de foto, Bert!
Het is heel fijn dat Emma ook graag naar muziek luistert. Het maakt haar niet zoveel uit wat het is, maar K3 en Plop steken er voor haar toch bovenuit. In de wagen op weg naar onze reisbestemming knalde dan ook af en toe haar playlist door de boxen. Dat kon ze zeker appreciëren, zo bewijst deze foto.
We gingen dit jaar voor de vierde keer naar de Languedoc-Roussillon en waagden ons eindelijk aan La Passerelle de Mazamet. Emma deed nog nooit een echte ‘hike’ mee, maar deed het echt super en stapte zonder verpinken over de hangbrug richting een middeleeuws dorpje. Zo trots op haar!
‘De beste camera is de camera die je bij je hebt’. Ik moest het toch een paar keer herhalen toen ik besefte dat ik de adapter voor mijn systeemcamera en oude lenzen vergeten was. Maar kijk: met een iPhone kan je toch ook een mooie foto van de melkweg nemen, niet? Echt wel #shotoniphone, no kidding.
In augustus gingen we voor de vierde keer op vakantie naar de streek rond Carcassonne. Zoals die andere jaren verbleven we opnieuw in het fantastische Domaine de la Bade. Aangezien het een populaire plek is, gingen we pas in augustus op vakantie en was het ook in een ander huisje op het domein. Gelukkig was dit nog net afgestemd op het sluiten van de zomeropvang van Emma. Het huisje op zich viel ook goed mee, gelukkig hadden we airco om wat af te koelen. Ik denk wel dat het andere huisje slaapkamers had die net iets donkerder waren door de luiken. Volgend jaar neem ik toch iets mee om haar ramen af te plakken want ik merk dat ze gewoon rechtstaat vanaf er wat licht in haar kamer komt. Thuis hebben we rolluiken dus is het toch wat aanpassen voor Emma. Ze was alleszins helemaal in haar nopjes op vakantie, was niet uit het zwembad weg te slaan en ik heb de indruk dat ze echt genoot en tot rust kwam. Dat ze plots gewoon, zonder vragen bij ons op de foto kwam staan (ze houdt niet van foto’s nemen!), is daar toch een mooi bewijs van.
Tijdens ons vorig verblijf had ik er al iets van opgevangen, maar nu was ik er als de kippen bij om te gaan zeilen op Étang de Thau, een zoutwaterlagune aan de Middelandse Zee. We vaarden mee met een krasse kapitein en hadden dus de zeilboot voor ons alleen. Het was echt zalig! Ik stuurde de eerste helft, daarna ging ik het water in. Ik wou dit altijd al eens doen en dit was echt wel tot rust komen. Of Bart Kaëll ook door mijn oren spoookte? Misschien wel.
Ik hou van shoppen en wat doe je in het zuiden van Frankrijk? Juist, ja: wijn shoppen! De opvallende kijker zal ook al gemerkt hebben dat mijn knietjes in beeld komen. Ik heb me er deze zomer gewoon over gezet en in short rond gelopen en een kort jurkje. Ik kan het iedereen aanraden! Mijn short komt van Saint Colette: zij maken waanzinnig goede jeans, van short tot barrel!
Ook op vakantie moeten er boodschappen gedaan worden en we hadden ons helpertje bij. Ze ging zonder verpinken achter een kar en we hebben geen flauw idee hoe ze er bij kwam want normaal gaan we enkel met een tas boodschappen doen. Rondrijden met de kar blijkt echter zo leuk en dus doen we dat nu af en toe ook bij de weekboodschappen. Op die manier leert Emma bij en kunnen we haar betrekken in ons dagelijks leven.
We hebben op twee dagen na elke dag in het zwembad gezeten en Emma vond het geweldig. Zodanig geweldig dat we volgend jaar gewoon opnieuw naar La Bade gaan!
Emma kon dit jaar haar verjaardag op vakantie vieren met een dag vol lekkers en vele uren in het zwembad. Allemaal dingen waarvan we denken, vermoeden, hopen dat ze het leuk vond. In de tweede helft van augustus mocht ook de familie komen mee vieren met lekker veel taart en broodjes met beleg van de slager. Weeral op en top Emma want naar de slager gaan is stilaan een hobby geworden en ze weet heel goed wat ze lekker vindt (hespenworst en krabsla).
Eind augustus trok ik met mijn mama naar Parijs. Ondertussen bijna een jaarlijkse, zomerse traditie. Dit jaar was er écht wel ééntje om nooit te vergeten. Of misschien wel… Misschien las je dit artikel wel: https://www.hln.be/nieuws/het-duurde-veel-te-lang-150-reizigers-zaten-meer-dan-4-uur-vast-in-stilstaande-trein-net-over-franse-grens-tickets-worden-terugbetaald~ad90c19a/
Jawel, wij zaten ook op die trein. Ik had vrij snel door dat er iets grondig fout was, maar dat het zo lang zou duren was toch wel het verste van mijn gedachten. Om de één of andere reden bleef ik heel rustig. Ik nam trouwens maar één foto op die trein, ik was echt de rust zelve. Het enige dat ik wel deed was een bericht naar 4040 sturen, nooit gedacht dat het zo ver zou komen, maar kijk. Uiteindelijk verloren we een halve dag en kregen we een compensatie, maar enkel voor het stukje tussen Kortrijk en Rijsel. Wij kwamen er nog goed van af want gelukkig waren we drie dagen in Parijs. Anderen hadden minder geluk: zij moesten nog een vlucht halen wat uiteraard niet gebeurde.
Eens in Parijs hebben we wel genoten. Het hotel werd helemaal goedgekeurd en we kregen ook een upgrade met fantastisch zicht op de Eiffeltoren. We deden veel inspiratie op en keken op geen wijntje meer of minder. Hopelijk volgend jaar opnieuw, maar iets vlotter dan aub.
In Parijs kon ik voor het eerst in lang nog eens alleen douchen. Ondertussen oefen ik al bijna een jaar op het wassen van Emma in de douche. Door onze bad-douchecombinatie is dat niet evident. Voor we op vakantie vertrokken, was ik zo ver dat het “lukte”, maar er moest wel water in het bad staan. “Lukken” is ook een verkeerd woord: ze laat toe dat ik haar nat maak met de handdouche, maar heel kort en ze houdt mij heel goed vast (lees: tot het bijna pijn doet). We komen van ver want de eerste keren huilde en schreeuwde ze de hele buurt samen. Op vakantie was er enkel een douche en na één keer echt wel doorduwen tot ze er in stond, ging ze elke dag vlot mee in de douche. Toen we thuis kwamen, was het water in het bad ook niet meer nodig. Wat wel nodig is? De begeleiding van mama in de douche. Je kan je dus wel voorstellen dat het deugd deed om ook eens alleen te kunnen douchen.
Terwijl we vast zaten op de trein was mijn vriend Bert me heel wat Instagram tips aan het sturen voor Parijs. Ik denk dat ik zijn algoritme helemaal om zeep geholpen heb, maar er zat wel een top tip tussen: LV Dream. Een tentoonstelling over Louis Vuitton en dat helemaal gratis. Nu ja, op het einde van de tentoonstelling kan je naar buiten of een koffie in het Louis Vuitton-salon drinken boven. Tja, uiteraard heb je op dat moment een hongertje en wat dorst en voor je het weet staat het duurste taartje en de duurste koffie van je leven voor je neus. Was het het waard? Jawel, het taartje was waanzinnig lekker: de meest pure smaken die ik ooit in een dessert at en helemaal geen suikerbom. Doen we dit elke week? Mijn portemonnee zegt van niet.
Ik kreeg eerder dit jaar een tip van mijn collega om langs te gaan bij Tanat: een koffiezaak in Parijs. Wat zeg ik? Een koffiezaak die op nummer 10 staat in de lijst met de 100 beste koffiezaken ter wereld. Hier drink je koffie zoals je een glas wijn drinkt. De prijs evenaart dat ook (de duurste koffie was er 20 euro). Dit was echt wel de aller-beste koffie die ik ooit gedronken heb. Die smaak kan ik zelfs nu nog opnieuw oproepen. Ga er heen!
Begin september wandelde ik mee met de Think Pink Urban Trail in Gistel om een lieve vriendin te ondersteunen. Het regende nog overdag, maar tegen de avond werd het droog en werden we getrakteerd op de meest roze lucht van 2026. Toeval? Ik dacht het niet.
Ons favoriete plekje deze zomer was ongetwijfeld de lounge onder de overkapping van ons tuinhuis. Het tuinhuis stond er al vier jaar, dit jaar kwam eindelijk de rest: terras en loungezetels. Wat hebben we al kunnen genieten hiervan. Ontbijt, middagpauze, vieruurtje, apero. Er kwamen al heel wat vrienden langs en we hopen ook in het najaar en voorjaar nog veel te kunnen vertoeven op deze plek.
Zoals elke zomer maakte ik ook een playlist die mijn zomer weerspiegelt. Dit is met huidige en minder recente muziek, maar er zitten herinneringen van de zomer in vervat. Te beluisteren op Spotify langs deze weg!
Het feit dat ik nog talloze andere beelden en herinneringen heb, maakt ook van deze zomer weer een editie om nooit te vergeten met zalige herinneringen.
Heb je zelf leuke tips of iets dat je wil delen van jouw zomer dan lees ik het graag in de comments.